Ik hou meer van het gesprek op straat dan van het debat in de raadzaal. Ook als de man of vrouw op straat boos op onze partij is omdat we het - naar hun idee - niet goed hebben gedaan. Dat zal mijn lijsttrekker me niet helemaal in dank afnemen want: in de raadzaal moet je verzilveren, houdt hij me altijd voor.
Vandaag heeft de Progressieve Combinatie urenlang campagne gevoerd bij Albert Heijn in Rhenen. We hebben meer dan 120 mensen echt gesproken over allerhande onderwerpen. Het was een drukte van belang bij de tent. Dat kwam ook door de bomenactie. Dat vinden ze mensen leuk en hun favoriet is de Zoete Kers.
Het is voor ons, de fractie, hartverwarmend als mensen zich loyaal uitspreken: 'Je weet toch dat ik op jullie stem'. En het is een uitdaging om het gesprek aan te gaan met iemand die nog twijfelt: 'Binnenstad-Oost is niet van tafel', 'de files worden alleen maar erger' 'wanneer doen jullie eens wat voor de jongeren'. Echt hard werken wordt het als iemand teleurgesteld is in de Progressieve Combinatie. Vaak blijkt dat zo iemand heel veel van ons verwacht heeft. Er was een meneer die me zo ongeveer het hele verkiezingsprogramma van 2006 overhoorde en ik kon hem echt niet tevreden stellen. 'Maar', zei hij aan het einde van het gesprek: 'Je weet in ieder geval waar je het over hebt en dat is niet bij iedereen zo.' Hopelijk is dat voor hem doorslaggevend om zijn stem aan ons te geven.
Diego Jacobs, een van onze drie jonge kandidaten, doet het geweldig op straat. Je merkt dat de mensen het leuk vinden dat hij meedoet. We zijn echt blij met een paar van die jonge gasten erbij. Je merkt ook in onze eigen discussies dat ze het gesprek toch net een andere wending geven met hun onbevangen kijk. Ze zijn snel en slim en kennen Rhenen op een andere manier.
En dan onze jongste fan: een jongen uit groep 8 van basisschool Het Visnet in Elst. Van de week ben ik daar met Nico Drost van de ChristenUnie op bezoek geweest. De leerkracht had een eigen project over de gemeenteraadsverkiezingen opgezet. En de jongen had het leuk gevonden. 'Weet je nog wie ik ben', vroeg hij vanmiddag en ik kreeg een hand. 'Ik wil je even succes wensen', zei hij. Soms is politiek zo honderd procent leuk.
simone Veldboer
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten